Gelijmd drielens prisma

Een achromatische lens kan worden gedefinieerd als een lens die wordt gemaakt door twee verschillende soorten lenzen met verschillende brandpuntsafstand zodanig te combineren dat de beelden die worden gevormd door het licht van beide gecombineerde lenzen vrij zijn van chromatische aberratie of achromatisme.

Definitie: Een achromatische lens kan worden gedefinieerd als een lens die wordt gemaakt door een combinatie van twee verschillende soorten lenzen met verschillende brandpuntsvermogens op een zodanige manier dat de beelden die worden gevormd door het licht van beide gecombineerde lenzen vrij zijn van chromatische aberratie of achromatisme.

Beschrijving: Een lens die speciaal is ontworpen om de effecten van chromatische vervorming of aberratie (een defect van optische lenzen om de focus van alle kleuren naar hetzelfde convergentiepunt te brengen) onder controle te houden, wordt een achromatische lens genoemd. Het staat algemeen bekend als een ‘achromaat’. De correctie in lenzen wordt gemaakt door de golflengten van beide lenzen op hetzelfde vlak scherp te stellen. De golflengten zijn meestal rood en blauw.

Het meest gebruikte en vroegste voorbeeld van een achromatische lens is het achromatisch doublet. Een achromatisch doublet wordt gemaakt van een paar glazen, waarvan er een concaaf is en een convex. Het concave element van het doublet bestaat uit flintglas (met een hogere dispersie); het convexe element daarentegen bestaat uit kroonglas (met een lage dispersie). Deze twee elementen worden zodanig naast elkaar geplaatst (gecementeerd) dat de chromatische aberratie van het ene element wordt gecompenseerd door de chromatische aberratie van het andere element. Er zijn verschillende soorten achromatische lenzen, die verschillen in het type lenselementen en optische eigenschappen. Enkele voorbeelden van achromatische lenzen zijn Clark doublet, Dialyte, Steinheil doublet, Littrow doublet en Oil-spaced doublet.

GESCHIEDENIS VAN ACHROMATISCHE LENZEN

Theoretische overwegingen over de haalbaarheid van het corrigeren van chromatische aberratie werden in de 18e eeuw besproken nadat Newton had verklaard dat een dergelijke correctie onmogelijk was (zie Geschiedenis van de telescoop). De uitvinding van het eerste achromatische doublet wordt vaak toegeschreven aan de Engelse advocaat en amateuropticus Chester Moore Hall. Hall wilde zijn werk aan de achromatische lenzen geheim houden en besteedde de vervaardiging van de kroon- en vuursteenglazen uit aan twee verschillende opticiens, Edward Scarlett en James Mann. Zij besteedden het werk op hun beurt weer uit aan dezelfde persoon, George Bass. Hij realiseerde zich dat de twee onderdelen voor dezelfde klant waren en nadat hij de twee onderdelen aan elkaar had gepast, merkte hij de achromatische eigenschappen op. Hall gebruikte de achromatische lens om de eerste achromatische telescoop te bouwen, maar zijn uitvinding werd in die tijd niet algemeen bekend.

Aan het eind van de jaren 1750 noemde Bass de lenzen van Hall aan John Dollond, die de mogelijkheden begreep en het ontwerp kon reproduceren. Dollond vroeg en kreeg een patent op de technologie in 1758, wat leidde tot bittere gevechten met andere opticiens over het recht om achromatische doubletten te maken en te verkopen.

Dollonds zoon Peter vond in 1763 de apochromaat uit, een verbetering op de achromaat.

ANATOMIE VAN EEN ACHROMATISCHE LENS

Een achromatische lens, ook wel achromaat genoemd, bestaat meestal uit twee optische componenten die aan elkaar zijn gecementeerd, meestal een positief laag-index (kroon) element en een negatief hoog-index (vuursteen) element. In vergelijking met een enkelvoudige lens, of kortweg een enkelvoudige lens, die slechts uit één stuk glas bestaat, zorgt de extra ontwerpvrijheid die een dubbelvoudig ontwerp biedt voor een verdere optimalisatie van de prestaties. Daarom heeft een achromatische lens merkbare voordelen ten opzichte van een singlet met een vergelijkbare diameter en brandpuntsafstand.

Een achromatische lens is verkrijgbaar in verschillende configuraties, met name positief, negatief, triplet en asferisch. Het is belangrijk op te merken dat het een doublet (twee elementen) of triplet (drie elementen) kan zijn; het aantal elementen is niet gerelateerd aan het aantal stralen waarvoor het corrigeert. Met andere woorden, een achromatische lens die is ontworpen voor zichtbare golflengten corrigeert voor rood en blauw, ongeacht of het een doublet of triplet configuratie is.

WAAROM KIEZEN VOOR EEN ACHROMATISCHE LENS?

Een enkele lens die wordt gebruikt om een beeld te vormen, zal altijd enige chromatische aberratie vertonen, dat wil zeggen variatie van brandpuntsafstand met golflengte. Achromatische doubletlenzen en tripletlenzen corrigeren hiervoor omdat ze zijn gemaakt van twee of drie verschillende glassoorten en zijn ontworpen om chromatische aberratie van de eerste orde te verwijderen. Over het algemeen wordt sferische aberratie tegelijkertijd verminderd. Achromatische lenzen worden veel gebruikt om beelden te vormen, bijvoorbeeld telescoopobjectieven, en ook om laserstralen te focussen.

Deze hoogwaardige achromaten zijn ontworpen en geoptimaliseerd voor prestaties en zijn verkrijgbaar met een positieve en negatieve brandpuntsafstand. Wij hebben een volledig assortiment achromatische lenzen op voorraad van kleine dia’s van 3 mm tot dia’s van 110 mm voor een reeks veeleisende toepassingen. Typische toepassingen waarin achromatische doubletlenzen worden gebruikt zijn beeldvorming, analysers, glasvezelverlichting, laserafstandsmeters endoscopen en boroscopen.

We kunnen op maat gemaakte achromatische doublet- en tripletlenzen leveren om aan uw eisen te voldoen of we kunnen voorraadlenzen leveren voor een snelle doorlooptijd.